نویسنده موضوع: اضطراب فراگير  (دفعات بازدید: 846 بار)

0 کاربر و 1 مهمان درحال دیدن موضوع.

Javad

  • کاربرفعال
  • ***
  • ارسال: 199
  • امتیاز 53
  • جنسيت : پسر
اضطراب فراگير
« : مه 14, 2016, 02:02:37 pm »
برخی از افراد تقریباً در مورد هر چیزی مضطرب و نگران به نظر می رسند. این گونه افراد به اختلال اضطرابی فراگیر مبتلا هستند.
این اضطراب رنج و عذاب زیادی از نظر ذهنی برای فرد بوجود می آورد و عملکرد حوزه های مختلف زندگی شخص را مختل می کند.
این اختلال تقریباً شایع است . شیوع آن در طول عمر 5% است که زنان را 2 برابر مردان مبتلا می کند معمولاً همراه این اختلال ، افسردگی، حملات هراس (پا نیک) ترس های مرضی ( فوبی) دیده می شود.
علت این بیماری هم ریشه در عوامل زیستی و عوامل روانی – اجتماعی دارد.این بیماری جنبه وراثتی هم دارد و در بستگان درجه اول بیمار مبتلا به اختلال اضطرابی حدود 25% شایع است .
عوامل زیستی :این عوامل به هورمون ها و گیرنده های عصبی و ناقلین مانند سروتونین و گابا برمی گردد.
عوامل روانی اجتماعی : در این نظریه گفته می شود بیمار توجه خاصی به جزئیات منفی دارد و همیشه از تهدیدهای غیرواقعی می ترسد . معمولاً این شخص برداشت های نادرستی از وقایع دارد و به خود نامطمئن است بنابراین همیشه دچار اضطراب     می شود.
تفاوت این نوع اضطراب که یک نوع بیماری است با اضطراب طبیعی که در برخی موارد در انسان دیده می شود این است که این اضطراب بیمارگونه می باشد و به سختی قابل مهارکردن است و رنج و عذاب زیادی برای فرد ایجاد می کند بطوریکه مانع کارکرد طبیعی او در طول شبانه روز می شود.
علائم بالینی :
حداقل در طول 6 ماه این علائم باید وجود داشته باشند:
1- بی قراری یا احساس دلواپسی
2- زود خسته شدن
3- احساس عدم تمرکز
4- تحریک پذیر یو عصبانیت
5- گرفتگی عضلات
6- به سختی به خواب رفتن یا در طول شب بیدارشدن.
7- علائم دستگاه خودکار : مانند تعریق ، طپش قلب ، لرزش ، تهوع ، اسهال ، تکرر ادرار ، سردرد
8- از جا پریدن ناگهانی
مشخصه این بیماران این است که چون علائم جسمی مختلفی دارند به پزشک های مختلفی مراجعه می کنند و مرتب از این دکتر به آن دکتر سرگردانند در حالی که مشکل اصلی این بیماران اضطراب است که به داروهای ضد اضطرابی خوب جواب می دهند .
البته همیشه علت های جسمی و طبی باید در این بیماران کنار گذاشته شود.بنابراین آزمایشات CBC ، تیروئید ، نوار قلب ، باید انجام شود و حتما سابقه مصرف مواد بخصوص الکل پرسیده شود.
فقط بیماران اضطرابی برای درمان خود به روانپزشکان مراجعه می کنند واکثراً به دنبال مشکلات جسمی در خود هستند معمولاً قبل از شروع این اختلال حوادث ناگوار و استرس آمیزی در زندگی شخص رخ داده است .
این بیماری می تواند در سن 30-20 سالگی بیشتر بروز کند. متأسفانه گاهی این بیماری مزمن می شود و درمان
مادام العمر نیاز دارد.
چون مبتلایان به اختلال اضطرابی اغلب افسردگی هم دارند افتراق اینکه شخص یک افسرده ی مضطرب است یا تنها اختلال اضطرابی فراگیر دارد گاهی مشکل است . البته نوع درمان تقریباً یک مدل می باشد.
این افراد گاهی به سوء مصرف مواد روی می آورند که این مورد اختلال آنها را شدیدتر می کند.
درمان  :
مانند سایر بیماری های روانپزشکی درمان دارویی و روان درمانی هر دو به بیمار کمک می کند.
دوره درمان دارویی با ضد اضطراب ها (بنزو دیازپین ها مانند کلونازپام ، آلپرازو لام و داروهایی مانند سرترالین، سیتا لوپرام ، فلوگستین ، ایمی پرامین ) از 6 ماه تا یکسال است ولی همانطور که گفته شد گاهی مادام العمر نیاز به مصرف دارو هست.
نکته : در شخصی که داروی ضد اضطراب مصرف می کند مثل بنزودیازپین ها باید مراقب خواب آلودگی بود. انجام کارهای خطرناک مثل رانندگی ،کار با ابزارهای مکانیکی باید با احتیاط صورت گیرد.
در مورد مصرف این داروها (کلونازپام ، الپرازولام ، لورازپام ....) ممکن است پس از مدتی از مصرف شخص دیگر پاسخ قبلی را نبیند و مقدار دارو را بخواهد اضافه کند.
این تغییر مقدار دارو و قطع کردن آن حتماً باید زیرنظر پزشک باشد.اکثر بیماران وقتی فرصت پیدا می کنند که با پزشک علاقمند و دلسوزی در مورد مشکلاتشان صحبت کنند اضطرابشان به میزان زیادی کم می شود.گاهی می توان با برطرف کرن مشکلات بیرونی بیمار با کمک خانواده ، از اضطراب بیمار کم کرد. یک همدردی و همدلی مناسب و اطمینان دادن می تواند تا حدی خیال این بیماران را راحت کند.
به خدا نگوييد مشكلات بزرگي دارم - به مشكلات بگوييد خداي بزرگي دارم

none88

  • تازه وارد
  • *
  • ارسال: 4
  • امتیاز 1
پاسخ : اضطراب فراگير
« پاسخ #1 : ژوئن 25, 2016, 09:04:50 pm »
سلام
خیلی جامع و دقیق بود
من امروز عضو این سایت شدم و وقتی این مطلب رو خوندم متوجه شدم تقریبا تمام علایمی که نوشته شده رو دارم و داره زندگی روزمره من رو تحت تاثیر قرار میده.من یکبار به یک روانشناس مراجعه کردم اما به دلیل مشغله کاری زیادی که دارم نمیتونم مرتبا ادامه بدم به مشاوره حضوری.
همین امروز قبل از رفتن به محل کار دچار حمله پانیک شدم و یک قرص آلپرازولام خوردم .بهترم اما نتونستم برم سرکار چون احساس سنگینی زیادی کردم و عدم تعادل.
نمیدونم از کجا شروع کنم.
ممنون میشم راهنماییم کنید